klussen bij yayasan

Click here to edit subtitle

Klussen bij Yayasan 2013!

Gisteren 14-08-2013 zijn we weer aangekomen in Bali. Dit jaar logeren we bij kennissen in Panji, midden tussen de lokale bevolking! We zijn al verschillende keren naar Singaraja geweest en hebben nog geen toerist gezien. Vandaag ontmoeten we Ari en Kadekki, samen kunnen we dan kijken wat we het beste kunnen doen bij Yayasan. De man van Ari ( Gede) gaat de gedoneerde laptop omzetten naar Indonesisch  zodat deze gebruikt kan worden door de kinderen. Morgen een spannende dag. Samen met Kadekki gaan we om 10.00 uur naar Yayasan. Hoe zal het daar zijn na 8 maanden weggeweest te zijn???? We hebben gehoord dat er veel gedaan is. Nou we hebben een lijst met werkzaamheden, genoeg voor een jaar, genoeg te doen dus.a

Morgen weten we meer.

Vandaag in het weeshuis geweest. Nou dat was even overompelend, het leken wel honderd handen die geschut moesten worden voordat we de scooter afkwamen!
Fijn om er weer te zijn. Ze hebben enorm hun best gedaan om alles op orde te houden dat konden we wel zien. Wel waren er verrassende zaken, een nieuwe aanbouw aan de keuken, 100 kippen in een legbatterij en overal stromend water! Er was een plaatselijke sponsor op visite die eten, drinken en twee computers kwam brengen. We hebben rondgekeken zodat we in de avonduren na kunnen denken over wat te doen. Morgen hebben we een afspraak met Pakketut zodat we een plan van aanpak kunnen maken. Morgen verder dus.
Het was wel mooi om alle kinderen weer te zien. Volgens ons zijn er wel diverse bijgekomen, we kennen ze echt niet allemaal die er nu rondliepen. Ze hadden weinig tijd voor ons want de sponsor hield nog een meeting in de tempel. We zijn daar niet bijgweest we konden mooi op ons gemak rond kijken zo.
Morgen gaan we weer terug en jullie horen hoe het verder gaat.

Ook zondag kan een erg productieve dag op Bali zijn! Om 11.00 uur hadden we een afspraak op Yayasan. De eerste arriveerde om 11.30 en de andere om 12.00 uur. 11.00 uur dus Bali tijd. Alle kinderen waren er en het was best gezellig tijdens het uur wachten. Onverwachts kregen we nog bezoek van een stel waarvan een uit Nederland en de ander uit België kwam. Het bleek dat ze gehoord hadden dat het weeshuis bestond en kwamen zo maar eens kijken. Ze zijn nog best even gebleven en toonden veel interesse in het weeshuis. Voor de kinderen hebben we woordzoekers mee genomen. Nederlandse boekjes maar ze vonden het prachtig! Bijna allemaal zitten ze met hun tong op der vestje woorden te zoeken. Mooi om te zien. Tijdens het wachten zitten we natuurlijk niet stil. We vonden een behoorlijke water lek, uiteraard is deze meteen gerepareerd. Een van de mannen gearresteerd, uitgelegd wat ik nodig had in handen en voeten Balinees en samen op de brommer naar de pvc toko. Op de foto ( in het foto album) zie je dat hij zelf de klus klaart. Prima zo. Op zondag is het best druk daar, vandaag geen sponsors maar wel een dansleraar! Nou laat mij maar foxtrotten, de dames daar ging het goed af.

Eindelijk konden we plannen gaan maken de heer des huizes was gearriveerd., Het bleek dat hij meegedaan had aan een fietstocht voor de vrijheid. Alle lof voor hem in het warme weer berg op fietsen  op een Bali fiets is niet niks! We hebben wel goede afspraken gemaakt voor de werkzaamheden die wij kunnen oppakken. We gaan de nieuwe " computer" kamer afmaken en de voorraad kamer voorzien van een plafond en legplanken. Voorwaarde is wel dat de kippen die nu zowat in de slaapkamer staan alle 100 verplaatst gaan worden. Deal dat doen ze morgen zelf! Later hebben we nog les gehad in het vlechten van manden en borden. Nou daar zijn ze snel en handig in. Kunnen ze mooi verkopen op de plaatselijke markt samen met de eieren van de kippen.

Al met al weer een enerverende dag, morgen staan we om 7.00 uur op, snel ontbijten en hop naar Yayasan!

 

 

Maandag 19-08-2013

 

Poe Poe wat een dag weer vandaag! Het probleem met maestro werd vandaag wel bijzonder duidelijk. We hebben wel 10 banken en of pinautomaten ( flappen tap) bezocht, maar helaas voor ons was er nergens geld gereserveerd! Overal kregen we te horen probeer maar bij een andere bank wij weten niet wat er aan de hand is. Misschien is het geld op of is de connectie met Nederland niet goed. Maar overal kwam het op het zelfde neer, geen geld vandaag. Op Schiphol zijn we al gewaarschuwd dat dit probleem zich zou voordoen, lastig voor al die buitenlanders hier, iedereen zit met het zelfde probleem. Hopelijk lost maestro het meningsverschil met de banken snel op en kunnen we weer gewoon pinnen. Ook voor de bouw bij Yayasan hebben we het geld hard nodig.

Gelukkig hadden we zelf nog wat zakgeld en we hebben besloten om maar gewoon naar de winkel te gaan om spullen te kopen. Vandaag stond op de planning om in de voorraadkast planken te maken en dat hebben we dan maar gedaan. De pluggen en schroeven zijn hier duurder dan de Nasi !!!! Niet getreurd we hebben gereedschap, schroeven, pluggen, etc, etc gekocht en op weer naar Yayasan. Het was weer een feest om daar aan te komen. Gelukkig deze keer maar 20 handen schudden en we konden van de scooter af. Van Falck had ik 40 caps gekregen en die zijn met veel enthousiasme van eigenaar veranderd. Heel de dag heb ik veder het idee gehad dat ik op de maasvlakte was. Ik kon nergens kijken of ik zag Falck op een pet langs komen. Iedereen was er blij mee gelukkig had ik er genoeg bij anders was het ruzie geworden. Het fotoboek van de twee dames die eerder dit jaar in Yayasan waren werd al niet minder enthousiast aangenomen. Binnen enkele tellen waren we het kwijt en zagen later dat de dames er met aandacht in zaten te kijken.

Nou op naar de gudang ( bergruimte). Eerst de planken uit de nieuwe ruimte gehaald en hop aan de gang. Gelukkig was Gede met ons mee gegaan en samen zijn we met de eerste planken begonnen nadat Betty en Lizzy ruimte gemaakt hadden. Het duurde niet lang of we kregen hulp van enkele jongens die uiteindelijk het werk uit onze handen namen.

Nadat ze gezien hadden hoe wij het deden hebben ze in hun eigen slaapkamer zelf nog planken gehangen. Mooi om te zien. Doe vooral niet met twee wat je ook met vier kan lijkt hier wel de leus van de dag.

Tussendoor kwamen er een paar vragen of er toevallig een tafeltennis balletje in de gudang lag. Nou toevallig wel. Het blijkt dat de term tafeltennis hier wel erg letterlijk genomen wordt, men neme drie tafels ( mag van verschillende hoogte zijn) zet deze tegen elkaar, en walla je kan tafeltennissen!!

Op de foto's zie je een en ander duidelijk terug. Tijdens het boren werden we getrakteerd op verse kokosnoot melk, met een rietje direct uit de kokosnoot blijkt toch het lekkerst.

 

 

Dinsdag 20-08-2013

 

Een mens is nooit te oud om te leren. Vandaag sowieso 3 belangrijke zaken geleerd:

Ook al ben je onderweg met een benzine meter die bijna op stand duwen staat en zeggen ze bij het benzine station: Bensin finisch, niet panikeren. Bij elk benzine station zijn wel "losse verkoop"" punten waar je benzine in een fles kan kopen. Helaas niet bij de gene waar jij dan net staat. Maar eenmaal op weg en zie je de flessen benzine weer langs de weg dan weet je dat het benzinestation erg dicht bij is. We hebben het gered zonder te duwen!

 

Bij de stoplichten zie je hoeveel seconden het nog duurt voordat het licht weer op groen springt. Dit bord hangt hoog boven de weg zodat je het van een afstand goed kan zien. Nou das handig! Kan je op een afstand onder een boom gaan staan in de schaduw en als de klok op 3 seconden staat heb je een vliegende start! Het is dan wel geen pole position maar alla we halen ze dan 100 mtr. later wel weer in en je staat lekker in de schaduw gedurende de gehele minuut die je wachten moet.

 

Geef nooit op bij de flappentap! Vandaag eindelijk een welwillende flappentap gevonden. He he gelukkig konden we vandaag pinnen en weer wat inkopen doen. De hoeveelheid was beperkt maar erg welkom!

We zijn dan ook met een naar de winkel gegaan en hebben het pas gepinde geld gedeeltelijk omgezet in plastic "cuver" bakken voor in de voorraad kast. Kunnen we morgen weer wat verder met opruimen. Het vervoer gaat nog lachen worden denk ik, 6 bakken van 50*30*40 cm achter op de scooter, we do it the Bali way. Nou we zullen wel zien. We vallen zeker niet op, hier zijn ze gewend om de hoeveelheid spullen achter op een scooter te laden waar wij een gemiddelde bestel auto voor nodig hebben. Komt goed dus.

 

Met Kadekki hebben we de bouwplannen doorgenomen en hij gaat een begroting maken. Morgen weten we hoe ver we kunnen gaan. Pakketut de "beheerder" van het weeshuis stelt ons wel steeds voor nieuwe uitdagingen. Naast de keuken moet nu de studeer kamer komen. Die staat er ook inmiddels en is glas en water dicht, maar zeker niet rook dicht. Het houtvuur waar Meme de rijst op kookt maakt zoveel rook dat de kamer redelijk gevuld wordt met deze rook. Een bokking ( bukkum voor de Brabanders) voelt er zich als een vis in het water denken wij. Nou dan maar de openhaard aanpassen zodat de rook een andere kant opgaat. We gaan nu bekijken of we iets van een schoorsteen kunnen maken.

Nog genoeg te doen dus. Morgen is er weer een dag. Pelan Pelan zeggen ze hier.

 

Woensdag  21-08-2013

 

Ook wij kunnen een hele boel meenemen op de scooter! Betty met 6 grote bakken achter op naar Yayasan. Geen probleem voor Betty! Die bakken waren hard nodig om orde op zaken te stellen in de voorraad kast. Morgen weer maar zo'n actie dan hebben we er misschien genoeg. Vandaag zijn Betty en Lizzy- heel de dag bezig geweest met uitzoeken en opbergen. Gelukkig hoefden ze dit niet allen te doen, de aanwezige kinderen kwamen goed meehelpen. Sommige konden niet weerstaan om met het aanwezige speelgoed te gaan spelen ( daar is het dan ook voor) maar aan het eind van de dag waren ze een heel eind. Morgen nog een keer deze actie en dan moet het ver klaar zijn. Het probleem zit hem in het feit dat in de winkel de bakken op zijn, maar er zal nog wel een winkel zijn die ons kan helpen.

Zelf heb ik vandaag spelletjes  gedaan en gewandeld met de eenden, dit nadat er weer twee lekken in de waterleiding gerepareerd waren, eerder was  het met fietsband gedaan, werkt wel maar voor hoe lang weet je niet.

Wandelen met eenden is weer eens wat anders dan met de hond. Een lange stok met een plastic zak eraan in plaats van een halsband is wel apart. Die beesten luisteren behoorlijk goed, niet een ging er de andere kant op. Ook de rivier stroom opwaarts is geen probleem. Alles was weer veilig thuis aan het eind van de wandeling.

Daarna badmintonnen. Phoe dat is wat met deze temperatuur!! Meteen moest ik weer denken aan de vakanties in Frankrijk op de camping, maar om de een of andere reden was het daar toch niet zo vermoeiend.

Daarna nog stempels in kleuren met de kleinste en het feest was compleet. Een van die belhamels zat natuurlijk al snel onder de stempels en strepen met de stift. Nou dat kwam mooi uit, kon ik hem was les geven. Was les zal je zeggen, ja hij wist niet hoe zeep te gebruiken namelijk. Ik had een stuk zeep uit de voorraad kamer gegeven en hij dacht dat je dan zonder water jezelf kon wassen. Ik heb hem voorgedaan hoe de zeep te gebruiken en vervolgens heeft hij zich prima gewassen. Alle stempels  en strepen waren er af en het schuim was weer uit zijn oren.

Het budget voor de nieuwe klussen is gereed en de planning is dat we zondag plafonds gaan leggen. Daarna een droogrek onder een nieuw te maken afdak, als dat klaar is kunnen we in de nieuwe kamer tegels gaan leggen en stukadoren. Genoeg te doen weer. Hopelijk krijgen we alles af.

Zeker weer een heel leuke en leerzame dag!

 

Donderdag 22-8-2013

 

Tijdens het ontbijt kwamen we gezamenlijk tot de conclusie dat we wel een rustdag ik konden lassen. Vandaag blijven we in en om het huis, lekker niets doen, zwemmen en lezen. Dat dachten we ten minste. Algauw was er ook hier in het huis een en ander te doen. Onder andere de lekkage van de sproeikop in de toilet. Kwestie van een pakkingring zetten leek het dus een mooi klusje voor nu. Oei pakking ringen die zijn er niet, normaal doen we dat op Bali met tape! Okay laten we maar eens proberen dan. Nee dat lukt niet. Opzoek naar een pakking ring in Singaraja. Inderdaad een bijna onmogelijke opdracht. We hebben vele winkels van binnen gezien! Een voordeel is dan weer dat we nieuwe plastic bakken voor Yayasan, een bakker met erg lekkere lunch broodjes en een flappentap die werkte gevonden hebben. Overal verkopen ze de slangen en sproeikoppen maar op de een of andere wijze nergens de bijbehorende pakking ringen. In een wat grotere sanitair zaak begrepen ze wel wat we bedoelde en die stuurde ons naar een winkel verderop. En jawel daar hadden ze de ringen!! We hebben er maar meteen een paar extra gekocht voor de toekomst. Na een tocht van bijna drie uur waren we weer thuis en is de boel gerepareerd, zo leek het! In de avond bleek dat de bevestiging al een tijdje gescheurd was, wat wij niet gezien hebben, en dit resulteerde in een behoorlijk natte vloer en een kapotte slang. Ach die wisten we nu te vinden en dat was zo opgelost. De middag hebben we benut om de omgeving te gaan zien en zo kwamen we in een prachtige natuur met erg mooie watervallen. Daar hebben we de rest van de middag gewandeld en rond gekeken.

 

Vrijdag 23-08-2013

 

Hopelijk krijgen we vandaag de voorraad kamer af en wie weet zijn de kippen intussen verhuist.

Het eerste klopte wel maar de kippen zitten nog gewoon op de zelfde plaats. Gelukkig kwam pakketut later op de dag en legde hij ons uit dat ze dit zaterdag om 14.00 uur gaan doen. Na een blik in de nieuwe kamer bleek daar inderdaad een nieuwe  rol gaas te liggen, klaar voor gebruik. Gister waren de door ons bestelde spullen geleverd, tegels, cement, zand en jawel de rol met gaas. Een prima vooruitzicht dus. We hebben wel geprobeerd duidelijk te maken dat als de kippen maandag niet weg zijn dat we dan niet gaan bouwen! Zaterdag om 14.00 uur zijn we van de partij.

De rest van de dag hebben we doorgebracht in de voorraad kamer. En jawel hoor aan het einde van de dag lijkt het er op dat we ver klaar zijn. Er zijn nog wat spullen die in bakken moeten maar verder is het klaar voor nu. Als deze spullen niet in bakken gaan dan zit er binnen de kortste keren wel een of ander beest in of alles wordt vochtig. Volgende week worden er in de winkel weer nieuwe bakken verwacht dan gaan we die halen en de laatste spullen goed beschermd inpakken. Alle kastplanken zijn geplaatst. Gelukkig hebben we heel de dag weer goede hulp van de kinderen gehad en samen hebben we de klus geklaard. Die middag om 16.00 uur werd het sein cleaning, cleaning door Paketut gegeven. Wow wat een discipline, op elke vierkante meter was wel iemand aan het poetsen!!! Alle papiertjes van de vloer, de steentjes weer terug in de looppaden en de keuken en flinke sop beurd. Mooi om te zien. Toen we om 18.00 uur naar huis gingen zag alles er dan ook spik en span uit en we hadden weer een tevreden gevoel. Morgen vroeg slapen we uit en de middag gaan we naar de verhuis van de kippen kijken.

 

 

Zaterdag 24-08-2013

 

De grote dag is aangebroken! Vandaag gaan definitief de kippen verhuizen. Om 14.00 uur waren we present om getuige te zijn van de grote verhuis. In ieder geval waren de hokken leeg. Alle kippen liepen nu gezamenlijk in de met golfplaten afgezette tijdelijke huisvesting. Nou het verhuizen was nog niet zo makkelijk. Die hokken zijn veel zwaarder dan je denkt. Dat klopt ook wel, als je hier een panlat vast hebt dan schrik je al van het gewicht. Daar moest wel even over nagedacht worden. Dat de doorgang en de trap naar beneden bijna net zo breed was als de kooi zelf leek geen belemmering. Wij allemaal maar bedenken hoe het verder moest als we daar aangekomen waren bleek nutteloos. Niet denken maar doen!! Gewoon er aan beginnen en als we niet verder kunnen dan zien we weer maar. Ik moet zeggen we hebben meerdere obstakels op onze weg gehad, maar we zijn er gekomen. Echter de hokken waren niet zonder schade en moest eerst hersteld worden anders konden de kippen er niet in terug. Het leek ons dan ook beter om eerst een ijsje te eten, de hokken te reviseren en het andere hok voor morgen ( zondag)  te bewaren.

Afspraak is afspraak we kunnen nu verder moet bouwen. De benodigde spullen worden zondag geleverd en maandag gaan we aan de slag.

Okay morgen houden we dus dan maar een dag vakantie en maandag de handen uit de mouwen!

 

 

 

Maandag 27-08-2013

 

Vroeg uit de veren en snel naar yaysan. `Nou soms lopen dingen op Bali anders dan gepland. We kregen tijdens het rijden naar Yayasan een berichtje dat de spullen er wel waren, maar ............. geen werkers!!!!!!!!!!!!!! De  paketut beloofde mensen waren niet op komen dagen dus. Helaas ook vandaag de handen

niet uit de mouwen. Ter plaatse afgesproken dat onze grote hulp Kadekki morgen zelf voor goede krachten gaat zorgen.

 

Dinsdag 27-08-2013

 

Weerom vroeg uit de veren. Vandaag geen vervelende berichten, alleen maar dat ze al begonnen waren! Vier prima bouwvakkers waren er. Twee aan de plafonds en twee de muur bij de keuken. Wij gingen eerst nog inkopen doen bij de Electro shop. Lampen draad en alles wat er bij hoort hebben we aangeschaft. Vandaag hebben we enorm veel kunnen doen. Bijna zijn er al twee van de drie plafonds klaar, de muur bij de keuken is zelfs al klaar.

Vandaag hebben we zowat iedereen die aanwezig was aan het werk gezet, stenen en specie schouwen maar ook samen een muurtje gezet achter de keuken,

De trap naar de mandi hebben we samen gerepareerd en de plaats vrij gemaakt waar het droogrek moet komen. Het toppunt was wel Meme onze kokkin, ze vond de reparatie aan het houtfornuis niet goed genoeg en ze ging zelf aan de gang!! Mooi om te zien allemaal weer ! Telkens als we ergens aan beginnen krijgen we genoeg interesse van de kinderen om het door hun af te laten maken. Ooit heb ik eens gehoord: Geef ze geen vis maar leer ze vissen, nou dat werkt prima, bedankt Jan.

Morgen weer verder

Een paar dagen even niet op de site geweest. kan er van alles van zeggen maar eigenlijk waren we gewoon te moe. Het klussen gaat je niet in de koude kleren zitten. Ha nee 30 graden is hier het minium.

We hebben zeker wel veel gedaan. Het plafond is klaar, de verlichting brand, de vloer ligt er in, de voorraad kast kompleet opgeruimd en we hebben een plateau gemaakt voor de water ton  . Nou dat is nog lang niet alles maar er is teveel gebeurd om het allemaal op te noemen. Het ergste was nog de goot tussen het oude en nieuwe gebouw. Er was een lekkage, tja geen wonder er lag een halve goot tussen de twee daken. Krijg er dan nog maar eens een nieuwe in. De oude er uithalen was geen optie daar kwam je gewoon niet bij. De andere er in heeft ons zowat een halve dag gekost. Maaaaaaaaaaaaar hij zit er in!!

Hopelijk is het nog dicht ook als het regen seizoen weer begint. Bij nader inzien blijkt de water afvoer naar achter brengen geen goede optie. Er is daar al een stuk grond weggeslagen door de regen, dat moet zeker niet meer worden!. De volgende klus lijkt ons dan ook het optrekken van een muur zodat er niets meer weg spoelt. Kan daar mooi een hekwerk opgeplaatst worden.

Zo nu gaan we een paar dagen met vakantie. Hopelijk zijn we er dinsdag weer.

06-09-2013

Zo even drie dagen flink gewerkt! Gezamelijk hebben we de laatste dagen veel gedaan. Zelfs de computer kamer is klaar. Nu de computers nog. We hebben al een en ander gekregen, Pa Ketut gaat voor internet zorgen. Daar hebben we ook al een sponsor voor waarschijnlijk.

Wat hebben we allemaal nog gedaan? Nou eerst en vooral de waterleiding zo neergelegt dat hij niet iedere keer stuk getrapt wordt. Nog best een hele onder neming, tot vier keer toe ging de hoofdkraan weer open tijdens het schuren en lijmen van de leiding. Ja maar ik moet toch water hebben! Dat er een stuk leiding ontbreekt ach ja dat maakt toch niet zo veel uit!

Om de gaten op te vullen in het terrein zodat het nieuwe droogrek beter bereikbaar is en de vuilstort midden op het terrein niet meer bruikbaar, hebben we zand laten komen. Tja alleen per truck te koop! Tja die kan niet boven komen. Ach we zien wel, laat maar komen. Nou het resultaat was voorspelbaar. De vrachtwagen stond op de oprit maar kon niet verder. Ach hier kan het zand toch ook liggen. Jammer dat het toen plotseling achter de auto lag en die dus geen kant meer op kon. In Nederland een probleem, hier niet! Met man en macht in emmers het zand naar boven, hier en daar een beetje aan de kant geschoven en de wagen kon over het resterende zand achteruit weg. Knap staaltje stuurmans kunst, de weg is net zo breed als de truck met  twee behoorlijke bochten er in en aan de ene kant de rivier en aan de andere kant het rijst veld op een meter diepte. En dat in zijn achteruit!

Het was wel drie dagen sjouwen,  maar het zand komt stukje bij beetje boven. De twee belangrijkste gaten zijn gevuld en de rest komt goed van pas om hier en daar een vlekje weg te werken. Dan het schilderen nog van de nieuwe ruimte. De emmer was nog niet open of hadsikidee er ging al een klodder op de pad. Hier heb ik toch even mijn stem verheft, alleen al om te voorkomen dat je dadelijk niet meer ziet dat er ooit tegels gelegd zijn in deze nieuwe kamer!

Na een grondige instructie en wat hout op de vloer is het helemaal picobello in orde gekomen. We hebben uiteraard tussen door nog wel een keer moeten zeggen dat alleen de muur maar geschilderd hoefde te worden, maar ze doen het toch maar!

Wat ons betreft is klaar wat we af wilden hebben, inclusief het nieuwe droogrek met uitleg dat ze dit daadwerkelijk mogen gebruiken.

 

Vanavond ( Zaterdag) gaan we naar de ceremonie om de nieuwe ruimte in gebruik te nemen. Alle boze geesten worden dan verdreven. We hebben wat problemen met internet maar ik zal proberen er foto's van op de site te zetten. Vaandaag wordt er druk gekookt door onze vrienden in Panji, dat nemen we vanavond mee dan hebben we na de ceremonie een lekker afscheids dinner.

Jullie horen er van!

 

 

 

ACTIE !!!!!!!

Wist u dat u voor 85 cent 1 maaltijd voor 1 kind koopt?

Op facebook: Ons Weeshuis Yayasan Bali is een actie gestart.

1 maaltijd voor 1 kind voor 85 cent.

Wie doet ermee, u mag ook meer dan 1 maaltijd sponseren.

ABN AMRO 56.07.11.344 t.n.v. ons weeshuis.


 

Tijdens de afgelopen weken hebben we veel overleg gehad met Kadekki over de klussen die nog gedaan moeten worden. Het budget was nog niet helemaal op en we hebben dan ook besloten om weer een en ander uit te laten voeren.
Op de klussen lijst stond onder andere:
  • De muren van de jongens slaapzaal bepleisteren
  • Vloertegels in deze ruimte leggen
  • Deuren afhangen
  • Ramen afhangen
  • etc.etc.


Kadekki is aan de slag gegaan en de lijst is al bijna af!!!! Frits en Diana zijn vandaag vertrokken naar Bali en terplaatse gaan ze kijken wat er nog meer gedaan kan worden.

Hopelijk kunnen de jongens op korte termijn overhuizen.

De foto's met de vorderingen staan op de foto pagina.

15 December

De laatste dagen op Bali zijn aangebroken voor ons. Dank zij jullie hebben we al veel dingen kunnen doen maar we zijn er nog niet. Het geld is ook nog niet op maar niet getreurd hebben een to do list gemaakt die Kadekkie voor ons gaat uitvoeren. Ter zijner tijd informeer ik jullie hier steeds over zodat het duidelijk is voor iedereen wat we met het geld gedaan hebben.
We hebben echter nog wel wat inkopen gedaan vandaag in de vorm van ondergoed voor iedereen. En op weg naar het weeshuis zullen we nog keer chips, cola en fanta meenemen.
We zullen dan meemaken hoe het er bij ceremonie aan toe gaat. Ja klopt ,we hadden gezegd vrijdag, misunderstanding its saturday. Kan allemaal gebeuren op Bali .Onze Balinese kleding hangt klaar daar kan het niet meer fout gaan.
En inderdaad we weten nu achteraf dat het een een hele bijzondere gebeurtenis was, speciaal voor ons werd het gebouw van de jongens alvast gezegend. Maar voor het zover was moesten er eerst allerlei rituelen volgen met daarbij de nodige gebeden. Aan het einde werd er ook nog voor ons gebeden voor onze veiligheid and God bless you and a safe trip home.
We zullen de foto's plaatsen, dat zegt al veel. Mooie afsluiting zou ik zo zeggen.

Allemaal de groeten en Terimah Kasih !!

Dinsdag 11 december

Eigenlijk wordt het elke dag leuker. Waren de kinderen in het begin erg schuw, vanmiddag heb ik een hele tijd met het woordenboek in de hand met ze zitten praten. Echt heel leuk. Ze zochten het belangrijkste woord op en probeerde er dan met de aanwezige kennis van het Engels een volzin van te maken. Mathe was intussen bezig de laatste hand te leggen aan de electra van de nieuwe jongensslaapruimte. En kreeg daar goeie hulp bij. Terwijl we bezig waren werd ons gevraagd of we van durian fruit houden. We kennen dit in Nederland niet maar wij wisten dat ervan gezegd wordt; Smell's like hell and taste like heaven. Het was er alleen nog nooit van gekomen dus waagden we ons er maar aan. Het was al een hele klus om deze open te krijgen, zie maar op de foto's maar na veel snijden en wrikken lukte het eindelijk. Mijn eerste reactie was nou niet van jippie... Maar niet te flauw, wel proberen natuurlijk. Maar zowel Mathé als ik vonden het beiden niet lekker. Niet getreurd er waren vele kindermonden die het graag opaten voor ons.

En het is klaar! En dan mag er ontspannen worden en dat doen ze met muziek zoals je op de foto's kunt zien.

Vandaag is er niet aan de ramen gewerkt want de heren hadden doorgegeven dat ze morgen pas weer komen. Vast ceremonie....schering en inslag is dat hier.Maar dat gaat vast gekomen. We hebben ook nog eens goed gekeken hoe het nu met de watertoevoer zit. Maar we weten nog niet goed hoe we dat aan moeten pakken.

Tot zover weer voor vandaag. Morgen hebben we een vakantiedag dan gaan we een mooie wandeling / trekking langs de sawa's maken.

Groetjes uit een heerlijk warm Bali

Maandag 10 december

Vandaag was een zo mogelijk nog belangrijkere dag . Vandaag naar de notaris waar alles wat er bij Yayasan gebeurt goed notarieel vast komt te staan. Frits en Diana waren hier al mee bezig geweest hoor maar steeds lukte het ze niet om Pak Ketut zover te krijgen dat hij stappen ondernam. Wij hebben hem echter de wacht aangezegd dat als er niets vastgelegd wordt we stoppen met de sponsoring. Dat was blijkbaar nodig om hem te overtuigen dat het menens was.

Dus om 9.00 uur zaten we bij de notaris in Singaraja, Pak Ketut schitterde door afwezigheid maar ach de notaris was nog druk met zijn offerritueel bezig dus hoopte we dat Pak Ketut er zou zijn voor de notaris klaar was. En gelukkig …

Maar al na enkele minuten zagen we het bedenkelijke gezicht van de notaris dat de papieren nog niet in orde waren , had Pak Ketut duidelijke opdrachten meegekregen wat er precies allemaal van belang was klopte er een naam niet met het officiële document.

En vroeg de notaris of de namen van Diane en Frits de namen uit het paspoort waren.

Nee dat wisten we niet …mmm…moet dit ….nou die van Pak Ketut zijn belangrijker….het is in Nederland nu 3.00 uur in de nacht …..telefoonnummer….nee niet bij ons….o toch…het is zo belangrijk toch maar even wakker bellen.

Toen  stelde de notaris voor dat we weer nieuwe handtekeningen moesten gaan halen en dan het juiste formulier weer bij hem aanbieden. Maar even…het betekende op de brommer naar Sawan van Sawan weer naar Singaraja. Uur heen uur terug.

MAAR OM 12.00 UUR TEKENDE DE NOTARIS EN KON DE CHAMPAGNE KNALLEN.

EINDELIJK GELUKT !!!!

Jammer dat ze van die gewoonte niets snappen en bijna niemand drinkt alcohol dus nemen we ons voor om er vanavond maar een bintang op te nemen.

Toch wel met een super gevoel op weg naar de winkel want de elektriciteit in de jongensslaapruimte is nog niet helemaal klaar en daar moesten we nog wat voor gaan halen. Ook nog even langs de Carrefour waar we gelijk maar 2 grote meloenen voor de kinderen meegenomen hebben.

En zie wat er al gebeurde vandaag, de meisjes zonderden zich niet af en hielpen goed mee en ook de jongens deden uitstekend hun best…stap voor stap komen we er heus !!!

En ook niet onbelangrijk in de keuken/kamer wordt ook hard gewerkt zie de foto’s

Kozijnen en glas en kasten onder het aanrecht..

Tot zover weer groetjes Mathé en Betty

Zondag  9 december

Als je bijna dagelijks een aantal uren op het weeshuis doorbrengt zie je een heleboel.

Dingen die goed gaan maar ook dingen die niet goed gaan. Een van de dingen die niet goed gingen is dat de kinderen geen leiding hebben en daarom zomaar wat doen. O ja hoor er wordt gekookt , alleen opruimen ho maar. En ze gaan naar school en gaan schoon naar school. Maar opruimen of uit zichzelf iets doen. Ach wat dat betreft zijn alle kinderen hetzelfde. Het moet ze geleerd worden. En zoals we allemaal weten, soms moeten dingen vaker verteld worden en niet onbelangrijk er moet controle op zijn.

Dat is een hele grote  reden waarom dingen niet gingen zoals het zou moeten.

Er moest iemand komen die ze dit ging leren; opruimen en zorgen dat het zo blijft , en allemaal meehelpen met alle dingen die moeten gebeuren als je met zoveel bij elkaar woont.

Vandaag wordt het daarom een speciale dag. Om 16.00 hebben we een bijeenkomst bij Yayasan. Alle kleding die ik uit Nederland meegenomen had wordt uitgedeeld samen met Ibu Ari en nog belangrijker we hebben een “moeder”gevonden en ze zougaat maandag gelijk beginnen.

De kinderen wordt uitgelegd wat er van hen verwacht wordt en Pak Ketut had regels opgesteld waar ze zich aan moeten gaan houden, er volgt uitleg wat er verkeerd ging en hoe het anders moet. Als er zich dan nog geen verbeteringen voordoen dan wordt er met de nog eventueel aanwezige ouders gesproken en mocht dit na verloop van tijd nog geen resultaat hebben worden ze geacht elders te gaan wonen.

Maar voor het zover was moesten we nog wachten op Ibu Ari en ach dat geeft niet want er is altijd wat te zien of te doen. Mathé wilde even controleren of het licht werkte en tot onze grote verbazing deed helemaal niets het meer. Geen pulsar meer werd ons verteld.

O ja zo werkt dat hier, je gaat naar de winkel en daar betaal je en dan zetten ze de elektriciteitsknop weer aan. Dus Mathé met een van de jongens naar de winkel en ja hoor weer elektriciteit.

Of deze creativiteit kunnen wij ons ook niets bij voorstellen. Alle jongens druk doende om een rij plantjes te planten voor hun nieuwe onderkomen. Ofwel rechtstreeks in de grond of in een blik of emmer. Maar wat als je emmer eigenlijk van ellende uit elkaar valt ? Nou dan binden we ‘m gewoon weer aan elkaar.

Toen Ibu Ari (Ibu staat voor moeder) er eenmaal was kun je je  voorstellen dat het verdelen van de kleding zo gebeurt was, iedereen blij. Ik had ook een grote hoeveelheid rode T-shirts gehad en er werd besloten door Pak Ketut dat deze een logo gaan krijgen omdat er genoeg voor iedereen zijn.

Toen de regels , alle kinderen zaten stilletjes naar Pak Ketut te luisteren ook toen hij de nieuwe “moeder”voorstelde. Ibu Ari vertaalde het naar ons en wij hebben nog wat toevoegingen gedaan, bv dat wij samen met alle sponsors goed ons best doen maar dat ook zij moeten laten zien dat ze vooruit willen , samen ervoor gaan om een leefbaardere situatie te scheppen.

Om 18.00 uur reden we met een redelijk tevreden gevoel naar huis.

 

Vrijdag 7 December

Gisteren hebben we niet veel kunnen doen. Geld brengen om nieuwe spullen te kopen en daarna lekker op de brommer met z’n twee de bergen in. Wat een mooie natuur en wat een interessante zaken kom je daar tegen! Niets is te vergelijken met ons koude Nederlandje. Om af te koelen bij Hardy’s een ijsje gekocht, al met al een hele leuke tocht gemaakt. Zomaar op de bonnefooi een weg in geslagen de bergen in en op goed geluk weer naar Singaraja. We zijn inderdaad goed thuis gekomen en veel leuke dingen gezien.

Vandaag was een ander verhaal. Al voor 9.00 uur waren we aan het werk in het weeshuis. Betty aan het schilderen, en ik samen met Kadekkie aan het werk om de elektrische installatie weer verder kompleet te maken. We zijn vandaag aan de jongens slaapzaal begonnen, het was nu immers zo ver dat het dak er op zat en de metselaars vertrokken waren. Bij gebrek aan een hamer hebben we tijdens het hakken een stuk afvalhout van het dak als hamer gebruikt. Dit hout is zo hard dat er nog geen afdruk van de beitel in kwam. Navraag leerde ons dat het van kokosnoot boom afkomstig was. Van dakplaten bier is niet veel gekomen daar doen ze hier niet aan. Volgende week vrijdag is het ceremonie om zeker te weten dat het verder allemaal goed komt met het gebouw. Ze hebben op het terrein zelfs een eigen tempel! Al met al weer een behoorlijke klus en we hebben hem dan ook niet af gekregen. Morgen weer maar verder. Pelan pelan.

Helaas waren de kozijnen er niet maar die komen waarschijnlijk nu maandag. Dan kunnen we de keuken verder afmaken. We hebben ze vandaag jella jella geleerd wat hier vertaald word als cepat cepat, wij zeggen dus gewoon: opschieten joh!!

Wel een verrassing dat buiten bij de jongens kamer een heuse veranda ontstaan was kompleet met betonnen vloer. Zo wordt het alsnog een kompleet verhaal.

De bouwploeg ( 2 mannen met hun vrouwen en een zoontje van een jaar of 4) is verhuisd naar de dames slaapkamer om daar het dak achter de kamers boven de badkamers dicht te maken. Je moet weten dat het daar zo inregende en in deze tijd van het jaar betekend dat best een boel water. Alle water blijft daar staan en de vloer en muren binnen in de slaap kamers drogen dan ook pas weer na de moesson op! Met deze Aktie om het dak dicht te maken en van een open badkamer een overdekte badkamer te maken hopen we dan ook dat dit verleden tijd is en de kamers netjes opdrogen.

Geen overbodige luxe als ik de dames hoor hoesten en je herinnert je vast de foto van het matras nog wel. Weer wat stapjes in de goede richting en dat allemaal dankzij jullie!!! Terima kasih zeggen ze hier dan. Zal wel fonetisch geschreven zijn maar het betekend dank u wel!!!!

Hati Hati en tot morgen.

Woensdag 5 December

Vandaag de verjaardag van Sint Nicolaas!!

Nou die kennen ze hier niet maar we hebben besloten hem hier te introduceren. Deze ochtend in alle vroegte op de scooter naar Hardy’s en lekkere snoep gekocht. In elke schoen kwam iets lekkers. Om de boel kompleet te maken een voorraad Coca-Cola en Fanta mee genomen en het feest was compleet.

De kinderen hadden geen vrij van school en om 6.30 moesten ze dus gewoon weer op appel zijn.

Je moet weten de dag begint hier om 05.00 uur en de kinderen moeten om 6.30 op appel bij de school verschijnen. Daar staat tegenover dat ze om 11.00 uur weer vrij zijn.

Verder was er vandaag op het weeshuis weinig te doen behalve dat er de vlag op de nieuwbouw kon. Morgen hebben we golfplaten bier!

Na al het klussen was het vandaag een officiële dag met een bijeenkomst over de organisatie achter het weeshuis. Zoals je weet zoeken we nog steeds iemand die de dagelijkse zorg op zich wil nemen, dat was dan ook een onderwerp van gesprek. Het ziet er naar uit dat we vorderingen maken, maar dat kan morgen weer anders zijn. Stap voor stap komen we er wel.

Morgen eerst een feestje als het dak dicht is en dan gaan we weer verder.

Groeten Betty en Mathé

Dinsdag 4 december

 

Vanochtend was het even afwachten, gisteren zijn we namelijk niet geweest vanwege de diaree van Mathé, het leek eigenlijk wel diamie!

Maar gelukkig, na enkele heerlijk vers gebakken banana panckaces leek het er op dat de pruttel fabriek stilstond. Van onze kokkies hebben we pillen gehad die volgens mij best hielpen. Tegen de tijd dat we thuis zijn kan ik weer naar de wc denk ik.

Maar niet getreurd na een drukke race door Lovina met vandaag nog meer zondagrijders leek het wel kwamen we in Yayasan. Het bleek dat het gisteren zo geregend had dat de “bouwvakkers” ook niets hebben kunnen doen. Het dak op de jongens slaapruimte was dus nog niet af en daar is vandaag aan door gewerkt. Je weet het inmiddels plan plan.

Onze planning om aan de aanrecht en het dak achter de dames slaapverblijven te gaan werken kon dus ook niet door gaan, misschien Donderdag. Dan komen ook de kozijnen voor de eetkamer………………..

Wat dan gedaan. Nou we kunnen de randen en plintjes van het plafond bij werken en er zijn ook nog wat deuren te verven. Okay de rollen verdeeld in ik op zoek naar de nog zeker 10 kg verf die over is van vorige week. Ook daar kwam een streep door, na een half uur zoeken bleek de emmer er nog wel te zijn, maar de verf niet! Volgens Pa Ketut heeft de jeugd afgelopen weekend de muren 4 keer geverfd???

Nou dan stoppen we dus met verven en gaan we poetsen. Bij de foto’s kan je zien dat dit geen overbodige luxe is. Om 11.00 uur is het lunch tijd en daar maken we dan ook mooi gebruik van. Ergens uit het dorp kwamen Balinese heerlijkheden in een bananen blad en Jackfruit. Gelukkig smaakten de door ons mee gebrachte boterhammen overheerlijk. Tijdens de lunch was uiteraard de hond weer onze trouwe tafelgenoot. Ook tijdens onze lunch kwamen de hulptroepen weer van school en de door ons vanochtend gekochte schoonmaakspullen werden dan ook driftig gebruikt. Een van de dames kwam ziek van school en na wat handen en voeten overleg kwamen we er achter dat ze ook al bij de dokter geweest was. Het blijkt dat ze daar voor verzekerd zijn en een bezoek aan de dokter is dus geen probleem. Na een halfuur werd het echter ondragelijk voor haar en is ze achterop de brommer tussen twee ferme knapen naar het ziekenhuis vervoerd. Wij hebben ze niet meer terug zien komen.

 In de winkel blijkt het de gewoonte te zijn om klein wisselgeld in snoepjes terug te betalen. 1 snoepje is gelijk aan 500 rhupia. Uiteraard moest voor de boekhouding een rekening geschreven worden. De achterkant van een deksel blijk hiervoor prima geschikt. Die raak je niet kwijt!

De aanrecht was na de schoonmaakbeurt weer herkenbaar en ook de kooktoestellen blonken weer. In de keuken staat ook een kastje dat ontkwam natuurlijk niet aan onze schoonmaak woede!

Met Pak Ketut afgesproken dat we zondag overleg hebben met alle kinderen erbij om af te spreken om het zo te houden.

Al met al een goede dag geweest en hopelijk hebben we ze weer wat kunnen leren.

Vrijdag 30 november
Vandaag weer een vruchtbare dag gehad.
Deze keer zijn we naar de winkel geweest voordat we naar Yayasan gingen. Emmer verf, kwasten, schuurpapier, vernis etc. etc.,
alles in de rug zak of gewoon op de scooter tussen de benen. We do it the Bali way!
We hebben nog langer over de rit gedaan, wat denk je met al dat extra gewicht. Een beetje behendigheid was wel nodig.
In Yayasan zijn we begonnen met de muren en plafond van de keuken en de eet ruimte te schilderen.
Na een korte tijd waren er een heleboel extra handen en het schilderen ging dan ook in een hoog tempo.
Helaas konden we niet voorkomen dat de plaatsen waar geen verf hoefde te komen ook onder kwamen te zitten,
dit hebben we achteraf gezamenlijk weer opgeruimd. Wel mooi om te zien hoe simpel sommige dingen opgelost kunnen worden.
Wij dachten dat we niet genoeg blikken hadden om de verf in te verdelen, maar ja dan neem je toch gewoon een halve kokosnoot! Zie foto.
Om drie uur hebben we uitgelegd wat er allemaal nog gedaan moest worden met de verf en hebben we zelf de vlag er op gezet.
Na enig overleg zijn de plannen voor volgende week al weer klaar en wat denk je, hebben we het weekend vrij!
Volgende week gaan we het aanrecht verlengen, onder de aanrecht kastjes met deuren maken en een tafel plaatsen.
Koken kan dan weer een stukje beter binnen gewoon op het gasstel.
Ook het dak achter de dames slaap verblijven komt volgende week aan de beurt.
Eind van de week hopen we de ramen in de eetzaal te plaatsen.

We gaan het zien, plan plan zeggen ze hier. Je begrijpt, langzaam langzaam dus.

Donderdag 29 november
Ook vanochtend weer op pad met ons brommertje om aan de slag te gaan bij Yayasan.
Maar we willen jullie de chaos op de weg ernaartoe niet onthouden dus heb ik vanochtend geprobeerd een beetje te filmen terwijl ik achterop zat .
En een chaos was het, er was vast een ongeluk gebeurt
want voor Lovina stond het al helemaal vast terwijl normaal gesproken de echte drukte pas in Singaraja begint.
Het filmpje plaatsen we wel als we weer in Nederland zijn.(internet te traag)
Maar omdat we met ons witte velletje toch opvallen tussen al die Indonesische mensen kwam ineens Kadekkie naast ons rijden.
Dus hoefden we niet op elkaar te wachten bij aankomst bij het weeshuis. Ook Suwan was al aanwezig .
Heb ook van vandaag weer foto’s gemaakt ook van de onhygiënische situatie achter de keuken .
We hebben hard doorgewerkt en alle electriciteit zit erin, behalve in de jongensslaapkamer maar daar zit het dak nog niet op
dus konden we hier nog niet verder. De muren moeten nog wel geschilderd worden maar het cement/plamuur moet eerst drogen
alvorens we met de kwast aan de slag kunnen.
Gisteren had ik geloof ik al aangegeven dat de meisjesslaapkamers erg vochtig zijn
en de logeerkamer liet ons vandaag zien hoe erg het er is…er ligt daar een behoorlijk dik matras op de grond
wat rechtop gezet moest worden omdat er een gat in de muur gehakt moest worden.
Zie foto….te erg voor woorden…..dit laat zien waarom het zo super nodig is waarom jullie gedoneerd hebben…
En daar gaan we ook nog wat aan doen de komende dagen.

Tot zover weer , groetjes uit een warm Bali

Woensdag 28 november

Vanochtend weer op tijd op weg naar Sawan. Samen met Kadekkie zover mogelijk het werk afgemaakt , alleen het aansluiten van de bedrading laat Mathé gewoon aan Suwan over omdat hij de balinese aansluitingen kent en wij niet. Tenslotte is het wel zo dat alles veilig weggewerkt is waar geen kinderhandjes meer bij kunnen.

Kadekkie had alleen maar vanochtend tijd om te helpen en omdat we even niet verder konden hebben we overlegt wat er nog moet gebeuren in volgorde van belangrijkheid.

Omdat dat beruchte gaas in de keuken voor heel veel vuil zorgt hebben we gevraagd wat de kosten zijn als er glas in komt want als het dan schoongemaakt wordt blijft het tenminste wat langer schoon. En er moet in de keuken een stukje aanrecht bijkomen …ze zetten alle groentes nu gewoon buiten waar vliegen, de kippen en ganzen er gewoon bij kunnen. Niet echt hygiënisch ook al zijn onze maatstaven niet gelijk aan die van de balinese bevolking.

Op het terrein staat een gebouwtje waarin drie slaapkamers naast elkaar zijn. Het is de bedoeling dat er een vrouw of echtpaar komt, gewoon in dienst, die toezicht houdt en de kinderen beter leert hoe met allerlei zaken om te gaan. Een van de kamers kan dan als woonvertrek dienen. Pak Ketut, die ze nu allemaal papa noemen, die zich al die tijd al over de kinderen ontfermd heeft staat als leraar voor de klas en kan dit onmogelijk alleen doen. Ook al brengt de man heel veel tijd naast school in het weeshuis door.

Er is wel een schema van wie wanneer kookt en schoonmaakt maar wat je de kinderen niet kwalijk kunt nemen ; als het ze niet echt geleerd wordt doen ze het ook niet. Waar Pak Ketut zich duidelijk wel mee bezig heeft gehouden is dat ze proper zijn op zichzelf en beleefd zijn. De kamertjes zien er heus opgeruimd uit maar dan houdt het ver op….zie foto’s.

Maar om terug te komen op dit gebouwtje ; ze hebben achter deze drie kamers drie ruimtes gebouwd en eentje omgetoverd als badkamertje maar het dak van het oorspronkelijke gebouw overkapt deze extra ruimte niet dus als het regent is de badkamer gewoon nat en vuil.

Maar de ruimtes achter de andere kamertjes vangen ook water en hierdoor ontstaat er veel vocht in de slaapkamers, het ruikt er muf en de vloer is vochtig . Jullie zullen het met ons eens zijn dat hier dus ook dringend iets aan moet gebeuren omdat de kinderen ziek zullen worden als ze steeds in deze vochtige ruimtes moeten slapen. Dus dat staat ook nog op het lijstje ..

Verder vinden we dat de kinderen af en toe ook iets lekkers moeten krijgen dus hebben we vandaag instant mie gekocht waar ze vast van zullen genieten en een grote doos lolly’s.

Dinsdag 27 november:

8.30 op weg naar Yayasan, op het voor ons inmiddels een beetje bekende brommertje maar toch nog het onbekende razend drukke linksrijdende verkeer.
Zouden wij van te voren bedenken wat nog meer nodig is, omdat we toch langs de winkel komen als we naar het weeshuis gaan, nee op zijn balinees komen we eerst samen bij Yayasan om te concluderen wat er nog niet is om je vervolgens weer in het superdrukke verkeer te storten om naar de winkel te gaan. Maar goed uiteindelijk is alles er wat we in eerste instantie nodig hebben en kan het uitvoeren van het plan om de stroomvoorziening te verbeteren beginnen.

De kinderen van het weeshuis gaan op verschillende tijden naar school dus er zijn er altijd wel een paar die komen kijken wat die vreemde mensen nu weer komen doen. Ik moet niet vergeten te vermelden dat er heel veel elke ochtend/middag een hand komen geven en ons welkom heten. Maar er zijn er ook die vanaf een afstand de boel aankijken.
Omdat het gebouw van de jongens nog niet zover is , wordt besloten om eerst in de bestaande nieuwe keuken de elektra aan te pakken en vandaar naar de jongens en meisjes slaapkamers te werken.
Er moeten sleuven komen , dozen geplaatst en dat alles samen met Suwan een personeelslid van Kadekkie die verstand heeft van elektra . Dus samen met de aanwezige kinderen de boel uit de keuken gehaald om te zorgen dat niet alles (verder) onder het stof komt te zitten. Wel lachen, de tafel en banken worden net buiten de deur gezet door de kinderen maar omdat er geen glas maar gaas in zit op de plaats waar bij ons wel altijd glas zit komt het stof wat vrijkomt met het slijpen net zo hard naar buiten natuurlijk…maar goed omdat ze het poetsen nog niet echt goed geleerd hebben maakt het niet zoveel uit. Ook nog een uitdaging voor ons…hoe houdt je de boel schoon…

Uiteindelijk begon het hakken en bikken zie op de foto’s dat we wel hulp kregen van nieuwsgierige en leergierige kinderen.Maar toen moesten er kabels gelegd worden; tja dan kan de taal toch lastig zijn. Klein detail , in Nederland is bruin, bruin en blauw , blauw en dan hebben we het over de stroomdraden. In Bali, och als je dan in het plafon overgaat van bruin naar blauw…wat maakt het uit als het resultaat maar goed is toch ???

En dan overleggen met iemand die geen Engels spreekt en iemand die geen Indonesisch spreekt…

Wacht dan tekenen we toch en dan met handen en voeten en ja hoor uiteindelijk begrijpen ze elkaar. Maar na een dag hard werken mag het eerste resultaat daar zijn.

O ja, niet te vergeten, er moest ook nog een andere taak overwonnen worden die, na later bleek, super eenvoudig was omdat de kinderen met speels gemak in en uit de bomen klommen.

De stroom loopt daar in dikke kabels tussen bomen en hoge palen. Die was bevestigd in het gebouw waar de kinderen oorspronkelijk hun intrek in hadden genomen . Nu moest dus eigen toevoer gemaakt worden naar de andere gebouwen. Ook hier zie de foto’s.

23 november 10.30 officiële vertrektijd.

Hallo allemaal, nadat ze de airconditioning van het vliegtuig gerepareerd hadden, vertrokken we dan ongeveer 20 minuten later dan gepland richting Bali waar we met een tussenstop op Singapore en wat luchtzakkingen rijker op 24 november om 12.00 lokale tijd, voet op Indonesische bodem zetten. Nu maar hopen dat de koffers er bij zijn, toch altijd spannend als er een tussenstop bij zit maar gelukkig ze zijn er en ook de douane doet niet moeilijk . Nu kijken of we de chauffeur snel kunnen vinden. Eerst even schakelen, jas en vest kunnen in de tas die hebben we de komende weken niet meer nodig ,temperatuur zo'n 30 graden. Omdat we allebei niet echt geslapen hebben , zitten we ondanks dat er van alles te zien is om beurten te knikkebollen op weg naar het Noorden waar we de komende weken zullen verblijven . Even voor de duidelijkheid, het is hier 7 uur later dan in Nederland.

26 november.

Vandaag met Kadekkie de aannemer en Ibu Ari (contactpersoontussen Diana en Frits en Pak Ketut) naar het weeshuis. Pak Ketut is de man die zich over de kinderen ontfermd . Spannend, alleen de weg ernaar toe al....druk, drukker drukst! En dan niet in een auto maar in een links rijdend land waar heel wat regels maar aan de laars gelapt worden. Maar dan op een brommer.

Precies als in mijn herinnering . Zonder kleerscheuren echter komen we aan en wat is het allemaal waar wat Diana en Frits vertelden er moet nog zoveel gebeuren dat je niet weet waar je het eerst moet beginnen.

De meest kinderen zijn op school als wij aankomen maar die er wel zijn komen zich netjes voorstellen. En om niet met lege handen te komen hebben we onderweg een stop gemaakt en grote meloenen voor de kinderen gekocht die gelijk aangesneden wordt en met smaak verorberen wordt.

Samen met Kadekkie kijken we hoe het met de electriciteit gesteld is. Levensgevaarlijk dus.

Maar samen komen ze eruit en de eerste boodschappenlijst is gemaakt. We nemen afscheid en gaan op weg naar Singaraja waar we de eerste inkopen zullen doen.

Ook dat is een belevenis op zich maar ondanks dat het voor onze begrippen een chaos is in de winkel krijgen we met Ari als tolk alles wat we voor de start nodig hebben, de winkelier biedt ons zelfs water aan als ie de druppels van het gezicht van Mathe ziet vallen.

23 November is het zo ver, dankzij jullie sponsoring kunnen we bij Punti asuhan Destawan gaan klussen!!!!

Op het ogenblik zijn de plannen om het oude gebouw op te knappen om gezet naar het bouwen van een nieuw onderkomen!!!!

De nieuwbouw is al gestart en verloopt gestaag. Maandag de 26e gaan we er naar toe en als het goed is zitten ze dan al onder de kap. Op de volgende pagina zie je de foto's

Op de foto het bord bij de ingang van het weeshuis. Op het ogenblik wonen er ongeveer 35 kinderen.
Hopelijk kunnen we samen met de hulp van de plaatselijke aannemer weer een stukje verbetering in hun leven brengen. Wat er allemaal op onze klussenlijst staat weten we nog niet maar zeker is dat we gaan proberen de n.ieuwbouw tot een goed eind te brengen.